Paź 232014
 



Każda gospodarka wymaga inwestycji. Inwestycje są możliwe do przeprowadzenia wówczas, gdy istnieje ruch kapitałów. Taki ruch odbywa się pomiędzy inwestorem finansowym (dysponującym pieniędzmi), pośrednikiem (pomagającym w transakcji między dwoma stronami) oraz inwestorem rzeczowym (zainteresowanym kupnem aktywów za pieniądze, które musi pożyczyć). Ponieważ pieniądze są zwracane to ruch kapitałów odbywa się wzdłuż tej osi tam i z powrotem. Podczas tego ruchu kapitał zostaje przetworzony za pomocą odpowiednich instrumentów na rynkach finansowych. Wspomniany ruch kapitałów pieniężnych może być szybszy albo wolniejszy, a wpływ na niego mają też: chęć zysku oraz groźba ryzyka.Często bywa tak, że środki finansowe będące w posiadaniu inwestora nie są wystarczające. Potrzebny mu jest także kapitał cudzy, który powstaje dzięki oszczędzaniu pieniędzy przez inne osoby. Pojawia się więc konieczność przepływu czasowo wolnego kapitału od osób oszczędzających do osób czy organizacji inwestujących. To właśnie dzięki takiemu przesunięciu mogą być sfinansowane inwestycje. Inwestycje przyczyniają się do rozwoju oraz wzrostu gospodarki krajowej. W konsekwencji praktycznie każdy na tym skorzysta, ale nie wszyscy w stopniu jednakowym. Jedne osoby skorzystają mniej, podczas gdy inni o wiele więcej. Można powiedzieć, że pośrednio każdy korzysta z tego, że przeprowadzane są inwestycje, bo silniejsza staje się nasza gospodarka. Tego rodzaju argumentacja to jednak za mało, aby być w stanie uzyskać kapitał pieniężny, czyli oszczędności od osób, które nimi w danej chwili dysponują. Za możliwość skorzystania z kapitału zazwyczaj należy zapłacić bezpośrednio konkretnemu dawcy oszczędności np. poprzez emisję oprocentowanych obligacji albo papierów wartościowych. Czyli inwestor rzeczowy za możliwość skorzystania z czyichś pieniędzy w celu zakupu np. sprzętu, płaci procent od pożyczonej sumy, niejako na kredyt. Z kolei osoba pożyczająca mu te pieniądze staje się inwestorem finansowym.

Wyodrębnione więc zostały dwa typy inwestycji w gospodarce. Oba wpływają na siebie nawzajem i są równie ważne. Inwestor finansowy udostępnia swój kapitał inwestorowi rzeczowemu w zamian za wynagrodzenie. Natomiast inwestor rzeczowy może dokonywać sfinansowania swoich inwestycji z dwóch typów źródeł: z funduszy własnych lub z obcych.
Pierwszy typ inwestycji (rzeczowa) ma bezpośredni wpływ na gospodarkę, a co za tym idzie – poziom życia ludzi, bo społeczeństwo dostaje do dyspozycji nowe usługi oraz produkty. Drugi rodzaj inwestycji (finansowa) ma tylko pośredni wpływ na poziom życia, gdyż umożliwia finansowanie inwestycji bezpośrednich, czyli rzeczowych. Pewna część dochodów z pierwszego rodzaju inwestycji jakie osiągane są przez inwestora rzeczowego oraz zarobków osób pracujących np. w nowych i starych zakładach usługowych i produkcyjnych tworzy oszczędności, gdyż rzadko dzieje się tak, że ktoś wydaje kompletnie wszystko, co zarobił.

Takie nagromadzone przez ludzi oszczędności są lokowane tak, aby przynosiły zysk (np. na lokacie), bo dlaczego miałyby leżeć zupełnie bezużytecznie. Lokowanie zaoszczędzonych pieniędzy określa się, jak już wcześniej wspomniałem, jako inwestycje finansowe, czyli inwestycje pośrednie. Wniosek jest jeden – każdy człowiek żyjący w naszym społeczeństwie może uważać się za inwestora.

Sorry, the comment form is closed at this time.